Blog.
Przydatne wskazówki

Nasze artykuły na temat trendów w projektowaniu wnętrz.
Ciekawe pomysły, nowoczesne style, przydatne informacje.



Drodzy czytelnicy!

Dziękujemy za zainteresowanie Amazing Interiors i jego artykułami.

W tym dziale będziemy zamieszczać artykuły dotyczące różnych stylów projektowania, a także praktyczne porady dla naszych klientów.

Przewodnik po stylach wnętrz

Przewodnik po stylach wnętrzarskich

Nie zapomnijcie zapoznać się z listą stylów wnętrz. Jeśli stwierdzisz, że zapomnieliśmy wspomnieć o jakimś stylu (a jest ich wiele i ich odłamy), napisz do nas, a na pewno dodamy go do naszej kolekcji.

Nasz Blog


No more posts
abandonded-1017454_1920-1280x847.jpg

28.06.2022 admin

Jeśli myślisz o sprzedaży domu, logicznym pytaniem jest, jak najlepiej to zrobić aby uzyskać jak najwięcej? Czy remont mieszkania pomoże w jego sprzedaży?

 

Z jednej strony, świeża i czysta przestrzeń wygląda korzystniej. Z drugiej strony, nowi właściciele prędzej czy później będą chcieli urządzić mieszkanie na nowo. Aby ocenić potrzebę zmiany wystroju mieszkania przed sprzedażą, należy wziąć pod uwagę kilka czynników.

Kiedy należy dokonać napraw przed sprzedażą?

W przypadku luksusowych nieruchomości znaczącą rolę odgrywają designerskie renowacje i wysokiej jakości wykończenia. Nabywcy cenią nie tylko wielkość, lokalizację i inne podstawowe cechy domu, ale także jego wystrój. Z drugiej strony, zamożni klienci są czasem bardziej zainteresowani odnowieniem mieszkania dla siebie, więc mogą sobie pozwolić nawet na nowe i kosztowne naprawy.

W segmencie masowym sytuacja jest inna. Ludzie są bardziej zainteresowani wielkością, rozkładem i komfortem mieszkania. Jeśli więc mieszkanie wygląda przyzwoicie, jest czyste i jasne, tapety są na swoim miejscu, na laminacie nie ma pęknięć, a ostatni remont miał nie więcej niż 5 lat, nie trzeba robić nic szczególnego: wystarczy ogólne sprzątanie.

Paradoksalnie, ale nie trzeba też nic robić, jeśli mieszkanie jest w stanie całkowicie „martwym”. Mówimy tu o sytuacjach, w których trzeba wymieniać instalację elektryczną, podłogi i wyrównać ściany, albo kiedy konieczny jest remont kapitalny. Będzie to kosztowało dużo pieniędzy i prawdopodobnie nie zwróci się po sprzedaży. Owszem, takie mieszkanie może być sprzedawane przez dłuższy czas, ale za rozsądną cenę znajdzie nabywcę szybko. Niektórzy pośrednicy specjalizują się w takich wariantach.

Remont mieszkania nie pomoże, jeśli na przykład, się znajduje w niefortunnej lokalizacji – z dala od przystanków komunikacji miejskiej, w zniszczonym lub po prostu bardzo starym domu, w półpiwnicy. Taka opcja zostanie wybrana na podstawie ceny, a nie z powodu możliwości naprawy.

Są jednak sytuacje, w których remont, czysto kosmetyczny, może okazać się pomocny. Faktem jest, że wnętrze, szczególnie pompatyczne i pretensjonalne, ze sztukaterią i podłogami wenge w stylu lat 90ch, może utrudnić sprzedaż. Modny jest styl skandynawski z bielą, szarością i odcieniami pastelowymi. Białe przeszklenia, jasne drzwi i szafki kuchenne, minimum detali – nic nie jest zbędne. Dlatego też, jeśli remont mieszkania jest przestarzały, można dokonać lekkich napraw kosmetycznych – dzięki temu mieszkanie szybciej się sprzeda.

Lifting mieszkania jest również konieczny, jeśli nieruchomości były niewłaściwie utrzymywane. Na przykład mieszkają tam osoby zachowujące się antyspołecznie lub jest tam dużo zwierząt. W takim przypadku nawet niewielki remont odświeży pomieszczenie, sprawi, że stanie się ono bardziej przyjemne i jasne, a także ukryje ślady poprzednich właścicieli. A sąsiedzi będą zadowoleni z nowych lokatorów, więc możesz liczyć na to, że pomogą w sprzedaży.

Czy koszty naprawy zwrócą się po sprzedaży?

Oczywiście, mieszkania po remoncie sprzedają się szybciej i cieszą się większym popytem. Wielu nabywców nie ma czasu ani pieniędzy na remont przed wprowadzeniem się. Ważne jest, aby wprowadzili się natychmiast po zakupie, dlatego stan mieszkania powinien być co najmniej zdatny do zamieszkania.

Według większości ekspertów wartość domu po remoncie może wzrosnąć mniej więcej o tyle, ile wyniosła wykonana praca. Będzie można odzyskać poniesione koszty, ale mało prawdopodobne jest, że uda się sprzedać mieszkanie po wyższej cenie. Tak więc kosmetyczny remont mieszkania pozwoli jedynie na szybszą jego sprzedaż, ale koszty nie wzrosną znacząco.

Zasady taniego remontu

Większość kupujących zwraca uwagę na stan podstawowych elementów, a nie na wzornictwo. Dlatego tak ważne jest uporządkowanie podłogi, ścian, instalacji wodno-kanalizacyjnej, okien, wentylacji i systemów odprowadzania wody. Do wykończeń należy wybierać niedrogie materiały w neutralnych odcieniach. Na przykład, lepiej wybrać laminat w jasnoszarych odcieniach – są one obecnie najmodniejsze. Jeśli okna są drewniane, należy pomalować na biało, a do plastikowych dobrać odpowiednie akcesoria.

Na nierównych ścianach lepiej jest przykleić tapetę przeznaczoną do malowania. Biel nadaje świeżości, a nowi właściciele mogą łatwo znaleźć potrzebny im odcień i szybko pomalować ściany. Aby ożywić wnętrze, można powiesić kilka neutralnych obrazów. Pozbądź się też w miarę możliwości starych mebli i bibelotów. Ważne jest, aby stworzyć wrażenie, że mieszkanie jest „nowe” i że nikt w nim wcześniej nie mieszkał.

Co należy zrobić najpierw:

Oto lista podstawowych prac, które należy wykonać podczas liftingu mieszkania:

wymiana okładzin ściennych i podłogowych;
zamontować listwy przypodłogowe;
wymienić lub naprawić stare instalację wodno-kanalizacyjną – w tym baterie;
wymienić gniazdek i wyłączników;
wymienić drewnianych drzwi wejściowych na drzwi metalowe;
pomalować drewnianych okien i kaloryferów;
pobielić sufity, w razie potrzeby uszczelnić pęknięcia;
niezbędne jest czyszczenie wylotów wentylacyjnych;
usunąć brudu i pleśń z płytek, fugować spoiny między płytkami;
wymienić staroświeckie lampy i żyrandole.

Czego nie należy robić:

Prace te pochłaniają zbyt wiele czasu i pieniędzy, więc ich opłacalność jest mało prawdopodobna:

zapłacić za nową wylewkę podłogową;
za wyrównywanie ścian;
za instalację nowej wanny i toalety;
za wymianę rur;
za wymianę drzwi wewnętrznych;
za wymianę przewodów.


room-4868832_1920-1280x720.jpg

17.06.2021 admin

Projekt wnętrza pokoju dziecięcego w małym mieszkaniu opiera się na minimalizmie i praktyczności. Aby stworzyć przytulny pokój dziecięcy, należy racjonalnie podejść do projektowania i stylu: optycznie powiększyć pomieszczenie, połączyć strefy i wybrać wielofunkcyjne meble. Najważniejsze jest, aby dobrze przemyśleć planowanie wnętrza i przeznaczenie każdego centymetra przestrzeni.

 

Jak wizualnie zmaksymalizować pomieszczenie

Nowoczesne pokoje dziecięce są urządzane w różnych stylach, ale wielkość pokoju w powojennych domach z czasów Gierka dyktuje projekt, który optycznie zwiększa przestrzeń. Taki efekt we wnętrzu uzyskuje się dzięki iluzjom optycznym i sztuczkom projektowym.

Jasne odcienie ścian, podłogi, zasłon i elementów wyposażenia wnętrza dają poczucie przestronności. Użyj bieli, beżu, brzoskwini, sałaty, delikatnego różu i bladego błękitu. Fuksja, pomarańczowy, żółty, indygo i fioletowy mają tendencję do ukrywania przestrzeni i nie nadają się do wąskich pomieszczeń, natomiast czerwony i czarny nie powinny być stosowane w pokoju dziecka: taki styl zmęczy Cię i pobudzi system nerwowy. Niebieskie elementy wystroju wnętrz wizualnie odstręczają od obiektów, ale jeśli jest ich dużo – efekt jest odwrotny.

Aby sufit wydawał się wyższy, na jednej ze ścian przyklejono tapetę w pionowe kontrastujące pasy. Jeśli taka tapeta zostanie użyta w całym pomieszczeniu, jej kolor i kontrast sprawią, że pokój będzie wydawał się mniejszy. Można zastosować mały trik: dolną trzecią część ściany udekorować pasami, a na górze zastosować jasną tapetę z małymi bladymi wzorami.

Lustra i szkło optycznie powiększają przestrzeń, ale są niebezpieczne we wnętrzu pokoju dziecięcego: łatwo je stłuc i rozsypać na drobne kawałki. W okresie dziecięcych lęków, od około piątego do ósmego roku życia, niespodziewane odbicie i załamanie światła w lustrze może być przerażające i zakłócać sen. W pokoju dziecka nie należy używać lustrzanych i delikatnych powierzchni.

Lekkie, nowoczesne, minimalistyczne meble bez kutego żelaza, zdobień czy rzeźbień dają wrażenie zwiewności. Wydaje się, że zajmuje mniej miejsca niż ciemniejsze wersje z większą liczbą szczegółów. Ten styl jest odpowiedni zarówno dla dziewcząt, jak i chłopców. Kontrast, ciemne ściany i duża ilość detali pomniejszają pomieszczenie i przeciążają wnętrze, dlatego nie są stosowane w projektowaniu małego pokoju dziecięcego.

 

Jak wybierać materiały

Materiały do budowy żłobka powinny być wytrzymałe i odporne na działanie dzieci. Nowoczesne zmywalne tapety i farby na bazie wody nadają się do malowania ścian: długopisy, flamastry, farby i tłuste plamy z miękkich zabawek i gumy do żucia nie stanowią problemu. Tapety flizelinowe nadające się do malowania to naprawdę wygodna i bezpieczna opcja. Dobrze, jeśli winyl jest twardy, a nie spieniony: trudniej go zniszczyć i zarysować.

Tapety papierowe są przyjazne dla środowiska, można je łatwo przemalować i dopasować wzór do stylu wnętrza. Aby nie zabraniać rysowania na ścianach, kup nowoczesną tapetę z motywem rysunków: ramek lub kolorowanek.

W przypadku podłóg nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania; każda opcja ma swoje zalety i wady:

Parkiet i panele są ciepłe i ładne, ale nie są odporne na wilgoć i zadrapania spowodowane przez zabawki i kółka krzeseł biurowych.

Wykładziny są ciepłe, zabawne i pasują do wszystkich stylów, ale zbierają kurz i długo schną. Można kupić podłogi z wzorami, takimi jak pola i lasy lub drogi, na których są samochody.

Korek nie boi się wilgoci i pochłania hałas – sąsiedzi z dołu będą mniej skłonni do narzekań na tupanie i stukanie. Brudzi się gumą, czasem się kruszy i ściska. Odpryski i wżery na korku wyglądają niechlujnie.
Linoleum jest odporne na wilgoć, farbę i zadrapania, a także łatwe do układania i wymiany. Prawdziwą wadą jest jego nieekologiczny skład.

Analog linoleum – marmoleum – jest wykonany z naturalnych materiałów: drewna, lnu, korka i żywic. Jest to rozwiązanie wygodne i przyjazne dla środowiska, ale kosztuje 4-10 razy więcej niż linoleum.

Jeśli od jakiegoś czasu nie zmieniałeś podłogi i nie planujesz tego, kup wykładzinę na podłogę. Nowoczesny dywan można dopasować do każdego wzoru i stylu, a także czyścić i suszyć.

Wybierając materiały do pokoju dziecięcego, kieruj się wiekiem i temperamentem dziecka. Aktywne trzyletnie dziecko potrzebowałoby tapetę papierową i podłogę korkową, a nastolatek – laminat i farbę do naklejania plakatów.

 

Jak dekorować i ozdabiać

Styl i dekoracje wnętrz sprawiają, że pomieszczenie staje się przytulne i interesujące, a także pomagają optycznie je powiększyć lub zmniejszyć. Im mniej dekoracji i kontrastów, tym większe wydaje się pomieszczenie. Jeśli urządzasz pokój dziecięcy w jednym stylu, upewnij się, że nie jest on zbyt wyszukany. Ściany wypełnione zdjęciami i półki pełne figurek sprawiają wrażenie zagraconych i zatłoczonych. Intensywne projektowanie męczy i może znudzić po roku.

Aby jasna sypialnia nie wyglądała jak oddział szpitalny, można ozdobić jedną ze ścian fototapetą. Nowoczesne fototapety nie boją się wilgoci, można je przecierać szmatką. Możesz wydrukować prawdziwe zdjęcie z wakacji lub wybrać wzór z szablonów. Dobrym pomysłem jest taśma z markerem lub tapeta z łupka. Na taśmie narysuj markerem, jak na tablicy, a na tapecie z łupka – kredą.

Ściany zdobią zdjęcia, prace rękodzielnicze i rysunki. Do kącika zabaw nadają się prawdziwe zdjęcia z placu zabaw lub wizerunki ulubionych postaci, a do kącika pracy – plakaty edukacyjne. Świecąca mapa gwieździstego nieba i fluorescencyjne figurki mogą ozdobić ścianę lub szafkę nocną.

Wystrój powinien być dopasowany do stylu pomieszczenia. Główną zasadą przy projektowaniu wnętrz małych pomieszczeń jest nie przesadzanie z ilością detali i kolorów. Trzy zdjęcia w identycznych ramkach są lepsze niż dziesięć w kolorowych.

Dziecko chce uzyskać odpowiedzi na pytania dotyczące otaczającego go świata, dlatego ważne jest, aby rozumiało: stół musi stać przy oknie, bo łatwiej jest rysować lub rzeźbić, zabawki są w szufladzie, bo można je szybko posprzątać, a ubrania łatwiej jest wziąć do szafy, bo tam są lepiej widoczne.

Aby przyzwyczaić dziecko do porządku w pokoju, wygodnie jest podzielić przestrzeń dziecięcą na cztery główne strefy: do spania, zabawy, przechowywania, aktywności i kreatywności.

 

Jak strefować małą przestrzeń

W pokoju dziecka znajdują się miejsca do spania, zabawy, pracy oraz przechowywania rzeczy i zabawek. Są one oddzielone od siebie ścianami, szafami i ściankami działowymi. W mieszkaniu Gierka sprawiłoby to, że pokój wydawałby się mniejszy, dlatego części przestrzeni są połączone lub podkreślone przez projekt i światło. Na przykład dywan stworzy przestrzeń do gier, a fototapeta – przestrzeń do nauki.

Wybieg jest nowoczesną opcją podziału na strefy. Wizualnie dzieli on część pomieszczenia, ale nie zmniejsza rzeczywistej przestrzeni. Wnęka wewnątrz może stać się dodatkową szufladą. Podest jest wykonany po przeciwnej stronie niż wejście. W mieszkaniu z lat 70-ch może być to część pokoju przy oknie. Dobre miejsce na gry lub lekcje przy biurku.

Używaj zasłon i ekranów, aby dzieci nie wchodziły sobie nawzajem w drogę. Nowoczesne zasłony wykonane z gęstej tkaniny: lnu, bawełny lub dżinsu na środku pokoju od sufitu podzielą pomieszczenie na części.

Przegroda może być wykonana z tworzywa sztucznego lub tkaniny. Plastikowe są składane w harmonijkę, a materiałowe w rulon lub roletę. Ekran to ruchoma przegroda. Można go położyć w dowolnym miejscu, złożyć i przechowywać pod łóżkiem lub pod ścianą. Miękkie ekrany zamieniają się w matę sportową. Są bezpieczne, można się nimi bawić i nadawać im kształt.

Miejsce do spania powinno być kojące, dlatego stosuje się w nim ciemne kolory. Może to być ciemnoniebieska tapeta z gwiazdami i miesiącem, obrazki z wróżkami lub ćmami. Najważniejsze jest stworzenie bajkowej, miękkiej atmosfery. Te spokojne obrazy pomagają dziecku się zrelaksować i łatwiej zasnąć.

W kąciku zabaw dominują zabawki, które stanowią główną wartość dla dziecka.

Wszystkie zabawki są inne, ale zawsze jaśniejsze i bardziej kolorowe niż ich życiowe pierwowzory. Pomyśl o zestawach Lego, piramidzie lub różowej panterze. Dlatego staram się, aby całe otoczenie wokół mnie było białe, jasnoszare, w neutralnych kolorach. To nie tylko pomaga optycznie powiększyć przestrzeń pokoju, ale także tworzy kontrast z głównymi bohaterami sali zabaw.

Rozrzucone zabawki w małym pokoju stwarzają wrażenie braku miejsca. Można na nie łatwo nadepnąć i potknąć się. Prawdziwym rozwiązaniem jest usunięcie placu zabaw. Można bawić się na środku pokoju, a następnie zbierać zabawki do szuflad. Przydatny element wystroju wnętrz w pokojach dziecięcych – kącik sportowy – nie zmieści się w domie z pustaku żużlowego. Pomocna może być ścianka do wspinania: nie zajmuje ona miejsca, a dzieci to lubią.

W pokoju dziecka nie ma miejsca do pracy, ale za to można zrobić kącik dla rodziców: w rogu ustawić fotel bujany, sofę, lampę podłogową i stolik nocny na wodę lub laptopa. Łóżeczko dziecięce i przewijak znajdują się w rogu, z dala od okna. Światło słoneczne nie będzie przeszkadzać dziecku w zasypianiu, a świeże powietrze z okna nie będzie wpadać do uszu.

Części wnętrza w małych pomieszczeniach są podkreślone przez ścianki działowe, kolor i wzór. Ścianki działowe są elementem stylistycznym i praktycznym: zapewniają prywatność i zaciemnienie. W pokoju dziecka może nie być takiej strefy. Wybierając projekt aranżacji wnętrza małego pokoju, kieruj się wiekiem dziecka: przedszkolakom nie jest potrzebne biurko, a szóstoklasista potrzebuje osobnej przestrzeni do zabawy.

 

Jaki rodzaj mebli wybrać?

Aby nie zagracać pomieszczenia, wybieraj elementy wyposażenia wnętrz, które są wielofunkcyjne. Dobrze, jeśli jest składany i kompaktowy. Do pokoju dziecięcego odpowiednie są nowoczesne transformatory i modele wielopoziomowe:

krzesło-łóżko;
łóżko na poddaszu;
komoda;
szafa z łóżkiem lub stołem.

Pokój dziecka powinien być lekki i przestronny, dlatego ważne jest, aby zwrócić uwagę na miejsca do przechowywania.

Szafa powinna być zaprojektowana z wieszakami na dwóch poziomach, tak aby dziecko mogło sięgnąć do dolnego poziomu. Należy również zapewnić szuflady i półki na bieliznę. Najlepiej jest mieć szafę z drzwiami na zawiasach z samozamykaczem, ponieważ łatwiej i bezpieczniej się je otwiera. W ten sposób dziecko szybciej nauczy się ubierać i porządkować swoje rzeczy.

Do przechowywania zabawek wygodnie jest używać regałów z otwartymi półkami na górze. Umieść na tych półkach ulubione zabawki – lalki, samochody, zestawy konstrukcyjne i oczywiście książki – aby dziecko mogło je od razu zobaczyć. Na dole półki można zrobić głębokie, przesuwne kosze, do których można szybko włożyć resztę zabawek.

Rzeczy dzieci są przechowywane w szafach, szufladach, na półkach i regałach. W szafie z niewielkim przedziałem na wieszaki i dużą liczbą półek można przechowywać ubrania, pościel, książki i zabawki. Jeśli szafa nie ma wysokości sufitu, można zrobić antresolę lub umieścić szuflady na górze. Dzięki temu zmieści się więcej rzeczy i nie zmarnuje się użyteczna przestrzeń.

Gdy jest dwoje lub troje dzieci, stół i szafa są wspólne. Aby przydzielić każdemu z nich osobistą przestrzeń, należy podłączyć ściany: osobna półka lub szafka na ścianie z kluczem do rzeczy i sekretów to prawdziwy sposób na nauczenie osobistych granic.

Aby dziecko mogło pokazać swoją indywidualność, rysować, rzeźbić, a później odrabiać lekcje, potrzebne jest miejsce do zajęć i kreatywności. Najlepiej umieścić go w pobliżu okna z naturalnym światłem, dzięki czemu dziecko będzie mniej zmęczone.

Nieszeroki blat wykonaj wzdłuż ściany z oknem, w miejscu, gdzie zwykle znajduje się karnisz, grzejnik, piony grzewcze. Blat roboczy można nawet zawiesić na wspornikach ściennych, co ułatwia czyszczenie podłogi i nie przeszkadza stopom.

W tym obszarze można umieścić kilka półek i ścianę korkową. Może to być przydatne miejsce do eksponowania prac ręcznych i rysunków.

 

Meble dla noworodka

W pokoju noworodka należy zadbać o jakość powietrza i komfort rodziców. Meble to niezbędne minimum, aby szybko zbliżyć się do dziecka i ułatwić jego czyszczenie. Wystarczą łóżeczko lub kołyska, komoda i przewijak. W rogu można też znaleźć fotel bujany lub rozkładaną sofę.

Nowoczesne łóżeczka mogą być przesuwane. Rosną one wraz z dzieckiem: najpierw okrągłe łóżeczko, a potem pełne łóżko do około piątego roku życia. Klasyczne łóżeczka dla niemowląt są wyposażone w szuflady i wbudowane przewijaki, co pozwala zaoszczędzić miejsce. Przewijak jest wyposażony w półki na akcesoria lub osobny ekspozytor. Można go położyć na łóżeczku lub na komodzie. Gdy dziecko podrośnie, wkładka do monitora dla niemowląt jest usuwana. W ten sposób powstaje zwykła komoda.

W małym mieszkaniu łazienka jest zazwyczaj równie mała. Jeśli chcesz kąpać dziecko w wannie, a nie w dużej wannie, masz do wyboru stojaki. Są one umieszczone w pomieszczeniu, dzięki czemu nie trzeba się cisnąć i schylać w wannie. Po zakończeniu kąpieli dziecka wanienka jest wyjmowana z podstawy i opróżniana.

 

Meble dla maluchów

W pokoju malucha ważne jest miejsce do zabawy. Systemy przechowywania z szufladami są koniecznością. Wyglądają schludnie, oszczędzają miejsce i pomagają szybko posprzątać: wkładanie zabawek do szuflady jest łatwiejsze niż układanie ich na półkach.

Łóżko jest także miejscem do zabawy. Może on wyglądać jak prawdziwy samochód lub zamek. Łóżko ozdabiają naklejkami ulubionych postaci z kreskówek, czasem stawiają na nim namiot. Dzieci w wieku poniżej pięciu do sześciu lat nie powinny spać na łóżkach piętrowych: mogą spaść, wspinając się w półśnie.

Aby zaoszczędzić miejsce, dobrym pomysłem jest komoda: szuflady i wnęki pod łóżkiem i z boku łóżka zapewniają miejsce na pościel, ubrania i zabawki. Szuflady powinny być mocne, a mechanizm niezawodny, aby nie psuł się z powodu częstego otwierania i zamykania.

W pokoju dziecka należy unikać ostrych narożników i powierzchni – dzieci bawią się intensywnie i mogą się zranić.

Meble dla dzieci w wieku szkolnym

Dzieci szkolne muszą odrabiać lekcje. Biurko niekoniecznie musi mieć klasyczną wersję na nogach. Mają nawet wbudowaną szafkę, którą można otworzyć, aby odsunąć jej wieko i umieścić miejsce pracy w sali lekcyjnej, a następnie z powrotem ją schować.

Połączenie z łóżkiem: taki transformator ma z jednej strony miejsce do spania, a z drugiej płaską powierzchnię.

Stolik komputerowy nadaje się również do prowadzenia lekcji: jednostka systemowa jest schowana na dole, a mysz i klawiatura na wysuwanej półce.

Nowoczesny płaski ekran można powiesić na ścianie jak telewizor lub zawiesić na statywie. Ułatwia to odkładanie podręczników szkolnych i zeszytów.

Dla dzieci w wieku szkolnym dobrym pomysłem może być łóżko na poddaszu: dzieci lubią spać na górze i są wystarczająco zręczne, by nie spaść, a pod spodem jest więcej miejsca. Pod łóżkiem można umieścić stolik i krzesło, niski regał lub zrobić kącik zabaw. Jeśli łóżko na poddaszu nie jest odpowiednie, zastanów się, co można wynieść z pokoju: zabawki, komodę lub regał na książki.

Idealnym miejscem na stanowisko pracy jest miejsce przy oknie. Zapewnia łagodne światło otoczenia, oszczędzając energię i chroniąc oczy. Parapet okienny, jeśli jest przedłużony do 80 cm, może zastąpić biurko. Takie rozwiązanie pozwoli zaoszczędzić około 40 cm miejsca.

Przy wyborze należy kierować się modelami wielofunkcyjnymi i kupować tylko to, co jest potrzebne. Nowoczesne meble modułowe tworzą zestaw, do którego można dodać to, co jest potrzebne.

 

Jak dobrać oświetlenie

Światło dzienne jest idealne dla oczu dzieci. Jeśli okno wychodzi na wschód, łatwiej jest budzić się rano w promieniach słońca i odrabiać lekcje po południu, gdy słońce już zajdzie – bez odblasków i refleksów. Spróbuj naśladować prawdziwe naturalne światło w pokoju dziecka: ciepłe, ale jasne światło z góry za pomocą diod LED. Do lampki biurkowej można użyć chłodnej żarówki, która pomaga skupić uwagę.

Dobrze jest mieć więcej niż jedno źródło światła. Na przykład żyrandol, lampa stołowa, kinkiet lub lampa podłogowa, lampka nocna. Dziecko włączy urządzenie i wybierze komfortowy poziom światła zgodnie ze swoimi zmysłami.

Zbyt mała lub zbyt duża ilość światła wpływa na nastrój i zdrowie. Kalkulatory online pomagają obliczyć liczbę lamp i żarówek w pomieszczeniu.

Główne zasady urządzania pokoju dziecięcego w mieszkaniu Chruszczowa to minimalizm i praktyczność. Wybieraj realistyczne projekty, które pozostawiają jak najwięcej wolnej przestrzeni na gry i zabawy. Nie przeładowuj pomieszczenia szczegółami. Kup meble wielofunkcyjne i pomyśl o oświetleniu.


the-interior-of-the-1508273_1920-1280x850.jpg

16.06.2021 admin

Nadzór autorski i nadzór nad projektem to chyba najbardziej bolesne tematy w relacji projektant – klient.

Idealnie byłoby, gdyby najpierw projekt był w pełni opracowany z doborem wszystkich materiałów wykończeniowych, wyposażenia, mebli, armatury oraz stworzeniem wszystkich rysunków technicznych i specyfikacji. Dopiero wtedy można rozpocząć prace remontowe i budowlane. W trakcie remontu rysunki i specyfikacje projektu są wykorzystywane przez budowniczych, aby wprowadzić go w życie.

Jednak życie jest dalekie od ideału – a praca projektanta wnętrz jeszcze dalsza. W praktyce więc często zdarza się, że prace nad projektem rozpoczynają się w tym samym czasie co prace remontowo-budowlane i są prowadzone równolegle. Rodzi to wiele problemów i sytuacji niezrozumienia między klientem a projektantem wnętrz. W niektórych przypadkach klient rezygnuje z usług nadzoru autorskiego, gdyż uważa, że mając pod ręką wysokiej jakości projekt, sam poradzi sobie z jego realizacją. W innych przypadkach wręcz przeciwnie, sam projektant nie chce zajmować się praktyczną stroną swojej pracy, woląc tworzyć i kreować wnętrza, siedząc w przytulnym biurze.

Spróbujmy zrozumieć, dlaczego jest taka sytuacja i kto tak naprawdę potrzebuje nadzoru projektanta. Aby to zrobić, musimy zrozumieć cele i zadania zaangażowanych stron.

Kiedy klient zatrudnia projektanta wnętrz, czego oczekuje od tej współpracy? Po pierwsze, chce uzyskać niepowtarzalne i ekskluzywne wnętrze swojego domu, biura lub innego lokalu, stworzone wyłącznie dla jego potrzeb i życzeń. Po drugie, chce zminimalizować koszty przeprojektowania, po rozważeniu wszystkich możliwości aranżacji wnętrza, jeszcze na etapie projektowania przed rozpoczęciem prac remontowo-budowlanych. I po trzecie, chce uprościć proces naprawy, uczynić go mniej kosztownym w sensie psychologicznym i czasowym. Celem klienta jest więc jak najdokładniejsza realizacja projektu aranżacji wnętrza na danym terenie.

I zbyt prymitywne byłoby myślenie, że kiedy projektant zabiera się do pracy nad projektem, interesuje go tylko zarabianie pieniędzy. Oczywiście projektowanie wnętrz to praca, a tworzenie bogactwa dla siebie i swoich rodzin to priorytet. Ale poza tym projektant chce oczywiście zdobyć reputację, nazwisko, stworzyć obiekt, z którego może być dumny i który może zająć honorowe miejsce w jego portfolio.

 

Jak nadzór projektanta może pomóc obu stronom?

W wąskim rozumieniu nadzór projektanta to obecność projektanta wnętrz na budowie w celu monitorowania pracy budowlańców i zgodności z projektem. Projektant musi sprawdzić, czy wszystkie ścianki działowe są zamontowane we właściwych miejscach, czy wszystkie otwory są wykonane zgodnie z projektem, czy zastosowano właściwe materiały wykończeniowe, czy zastosowano właściwą glazurę, parkiet, czy wykonano prawidłowo zawarcie mediów, takich jak gniazda elektryczne do gniazdek i wyłączników elektrycznych, odpowietrzniki, zawarcie wody i kanalizacji.
Jednak w szerszym znaczeniu nadzór autorski obejmuje pełen zakres czynności niezbędnych do pełnej i pomyślnej realizacji projektu. Obejmuje to nadzór nad zakupem materiałów wykończeniowych, mebli, sprzętu i wyposażenia. To także rozwiązanie bieżących problemów, które pojawiają się w trakcie prac remontowo-budowlanych, a których nie można było rozwiązać na etapie projektowania. Często takich kwestii jest dość dużo, zwłaszcza jeśli chodzi o przebudowę lokali. Często są one połączone z komunikacją – hydrauliką, kanalizacją, wentylacją i tak dalej.

Jednak w szerszym znaczeniu nadzór projektanta obejmuje cały zakres czynności niezbędnych do pełnej i pomyślnej realizacji projektu. Obejmuje to kontrolę zakupu materiałów wykończeniowych, mebli, sprzętu i wyposażenia. To także rozwiązanie bieżących problemów, które pojawiają się w trakcie prac remontowo-budowlanych, a których nie można było rozwiązać na etapie projektowania. Często takich kwestii jest dość dużo, zwłaszcza jeśli chodzi o przebudowę lokali. Najczęściej są one związane z komunikacją – hydrauliką, kanalizacją, wentylacją i tak dalej. Czasami nagle okazuje się, że konstrukcja – na przykład ściana lub belka – która była uważana za nośną i nie można jej było dotknąć, może zostać rozebrana. Albo odwrotnie. Wszystkie te pytania muszą zostać rozwiązane w trakcie prac budowlanych. Z pewnością nikt nie ma lepszych kwalifikacji, aby się tym zająć niż autor danego projektu.
Dalej, często zdarzają się sytuacje, że pewne materiały, urządzenia, meble, które są sprowadzane na zamówienie, nie mogą być dostarczone lub dostarczone w terminie. Może to nastąpić z różnych powodów, począwszy od problemów z logistyką, a skończywszy na wycofaniu towaru z produkcji, czy nawet wyeliminowaniu producenta. W tym przypadku bardzo ważne jest szybkie znalezienie alternatyw, które odpowiadałyby klientowi pod względem czasu dostawy, ceny i jakości, a także odpowiadałyby ogólnej koncepcji projektu aranżacji wnętrz. Również z tym zadaniem raczej nikt nie poradzi sobie lepiej niż autor projektu.
Projektant ma w głowie obraz wnętrza już wykończonego. Nie potrzebuje rysunków ani renderingów – wie, jaki powinien być efekt końcowy. To właśnie ten obraz kupuje klient, ucieleśnione marzenie o wnętrzu. To właśnie ten wynik, a nie gołe rysunki i papiery, jest produktem, który sprzedaje projektant. Dokładnie na tej sumie wykonanej pracy będą oceniani – klienci, którzy będą mieszkać lub pracować we wnętrzu, goście, którzy będą je podziwiać oraz potencjalni klienci, którzy rozważą zdjęcia zrealizowanego obiektu w portfolio projektanta.
Dlatego obie strony w żadnym wypadku nie powinny zaniedbać nadzoru autorskiego. Ponadto wielu projektantów, którzy działają na rynku od 5-10 lat, śmiało stwierdza, że sam projekt aranżacji wnętrza bez nadzoru autorskiego jest niemal bezużyteczny. Jego realizacja jest tak różna od projektu, że projektant nie chce się podpisać pod efektem, a dla klienta ten projekt jest częściowo stratą pieniędzy.
Niektórzy fachowcy idą jeszcze dalej – nie oferują klientom w ogóle projektu, ale cały zakres usług, aż po dekorację. I prowadzą projekt aż do stanu „pod klucz”. Nie powiemy, że jest to idealny sposób współpracy. Jednak naszym zdaniem jest to najbardziej udane dla klienta.

 

Jakie błędy popełnia klient
Po pierwsze, oczywiście dużym błędem jest całkowita rezygnacja z nadzoru projektanta. Kiedy klient odmawia zapewnienia nadzoru nad projektem, nie rozumie w pełni skali procesu. Nadzór autorski to „ciemna strona” pracy projektanta wnętrz. Nadzorowanie pracy robotników budowlanych, kontrolowanie terminów dostaw i jakości towarów oraz radzenie sobie z niespodziewanymi problemami to trudne i niewdzięczne zadanie. To dużo rozmów telefonicznych, jeżdżenia po okolicy i czasem przeklinania. Na każdym projekcie, niezależnie od jego jakości, ktoś musi wykonać tę pracę. Moim zdaniem znacznie sensowniej jest, aby zrobił to profesjonalista – zatrudniony specjalnie w tym celu projektant, najlepiej autor projektu, oszczędzając tym samym czas, energię i nerwy klienta.
W przypadku sprawowania nadzoru autorskiego klient często nie ma wystarczającego zaufania do projektanta. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku wystąpienia awarii technicznej. Kiedy coś idzie nie tak i wszyscy zaczynają szukać winnych, trudno jest klientowi, jako osobie najbardziej zainteresowanej wynikiem, zachować spokój i rozsądek. Zrozumiałe jest, że jeśli budowlańcy mówią, że winę za problem ponosi projektant, to łatwo to sprawdzić. Budowniczowie to najczęściej mężczyźni, poważni i doświadczeni. A projektant może być postrzegany jako wolny artysta, daleki od spraw technicznych. Nie powinniśmy jednak wyciągać pochopnych wniosków. Całkiem możliwe, że projektant jest bardziej lub bardziej doświadczony w sprawach technicznych i ma pod sobą więcej niż jeden czy dwa zrealizowane projekty. Klient w takiej sytuacji powinien spokojnie wysłuchać wszystkich stron, zachowując zimną krew. Sensowne może być zaangażowanie zewnętrznego konsultanta. Najważniejsze, żeby nikogo nie oskarżać, bo w większości przypadków wszystkie sytuacje i problemy można rozwiązać, jeśli jest kreatywność i chęć współpracy.
Ponadto klient powinien rozumieć różnicę pomiędzy nadzorem projektanta a nadzorem technicznym. Projektant nie jest inżynierem, nie odpowiada za to, czy robotnicy przestrzegają procesów technologicznych, czy grzejniki są prawidłowo podłączone, czy kanalizacja jest prawidłowo zainstalowana i tak dalej. Nadzór projektowy to kontrola zgodności projektu, a nie kontrola jakości. Oczywiście, jeśli projektant widzi wyraźne naruszenie technologii lub wyraźnie niską jakość – jego zadaniem jest poinformowanie o tym klienta. Ale niesprawiedliwe jest obwinianie projektanta, że nie mógł zauważyć błędów technicznych budowlańców, bo to nie jego zadanie.
Bardzo często klient spieszy się z projektantem, żądając od niego osobnych rysunków do projektu. W ten sposób rysunki trafiają na plac budowy pojedynczo, zamiast być składane w jednym folderze projektowym.

Zdarza się, że rysunki nie są dostarczane na czas, są niepełne lub niekompletne na życzenie klienta w celu przyspieszenia procesu. Jednak ostatecznie szkodzi to tylko procesowi pracy, ponieważ powstają różne wersje i nieścisłości.
A chyba najgorszym koszmarem dla projektanta jest sytuacja, gdy w trakcie nadzoru autorskiego klient chce dokonać istotnych zmian w projekcie. Na przykład, aby zmienić układ lub co najgorsze, kolorystykę. Wydawać by się mogło, no bo co tu dużo mówić – zrobić inny kolor ścian. Ponieważ jednak wnętrze jest harmonijnym połączeniem poszczególnych elementów w całość, zmiana jednego pociąga za sobą całkowite zachwianie równowagi. W końcu może się okazać, że obicie sofy nie będzie pasowało do ścian, a nowe obicie nie będzie pasowało do zasłon. Będziesz musiał dokonać wielu poprawek, być może dosłownie od zera, aby wybrać niektóre materiały. A wynik i tak będzie nieprzewidywalny. Krótko mówiąc, gdy projekt jest już uzgodniony, nie należy go znacząco zmieniać.

 

Jakie błędy popełnia projektant?
Projektant podąża za klientem, ze szkodą dla procesu produkcyjnego, zmienia kolejność projektowania lub prac wykończeniowych. Przykładowo, klientowi często wybacza się, że już na wczesnym etapie projektu planuje gniazdka elektryczne, ponieważ jest to jedna z pierwszych prac na budowie, a więc i jeden z pierwszych niezbędnych rysunków.
Może to jednak prowadzić do bardzo nieprzyjemnych błędów, jeśli w momencie umieszczania gniazdek elektrycznych meble nie zostały jeszcze wybrane. Wymiary mogą się znacznie różnić w zależności od modelu. Możliwe jest zatem, że włącznik znajduje się za komodą, a gniazdo za szafką na głowę. Należy o tym pamiętać i uświadomić klientowi taką możliwość.
Często projektant w komunikacji z klientem jest zbyt miękki – jest na każde zawołanie, nie broni swojego zdania, przyjmuje pozycję „dowolnego kaprysu za twoje pieniądze”. Jest to zrozumiałe, bo jak to się mówi, klient ma zawsze rację. Jednak trzeba tutaj zachować ostrożność. Czasem sam klient, widząc efekt, mówi – powinien był zrobić tak, jak pan powiedział … Dlaczego nie jest pan przekonany? W tej kwestii trzeba zachować umiar i czasem nie bać się nalegać.
Projektant często przyjmuje wiele ze swojej wiedzy za pewnik, zwłaszcza gdy ma duże doświadczenie. I może mu nie przyjść do głowy, że klient takiej wiedzy nie posiada. Trzeba trzymać rękę na pulsie projektu i – ryzykując natręctwo – interesować się tym, jak się on rozwija i doradzać przy realizacji.
Miałam niedawno podobny przypadek, w którym klient zamówił drzwi u producenta i zlecił ich montaż własnym budowlańcom. Próbowałam go od tego odwieść, ale i tak postanowił to zrobić. Ostatecznie niestety drzwi nie zostały zamontowane pomyślnie, z kilkoma błędami.

Budowniczowie twierdzili, że była to wada konstrukcyjna i wina producenta. Producent twierdził, że to problem wadliwej instalacji. Powiedziałam klientowi, że niestety zazwyczaj tak jest, że zawsze powinniśmy starać się zlecić to producentowi i zamontować, aby uniknąć takich problemów. Na co klient zastanawiał się – dlaczego nie powiedziałaś mu tego wcześniej? Owszem, sugerowałam, że drzwi powinny być zamontowane przez producenta, ale nie uprzedziłem go o możliwych konsekwencjach.
Oczywiście cena nadzoru autorskiego również staje się przeszkodą. Klient ma już w ręku szczegółowy i wysokiej jakości projekt, za który zapłacono określoną sumę pieniędzy. Płacić projektantowi więcej pieniędzy lub nawet więcej za jakiś nie do końca jasny proces, oczywiście nie chce. Projektant też całkiem rozsądnie nie chce wykonywać tej ciężkiej, nerwowej i niewdzięcznej pracy za małe lub żadne pieniądze. Moim zdaniem idealnym rozwiązaniem byłaby cena za projekt z uwzględnieniem nadzoru autorskiego, ale z oczywistych względów nie zawsze jest to możliwe. Być może projektant powinien zaproponować klientowi różne warianty współpracy na etapie nadzoru autorskiego, tak aby klient wybrał schemat pracy i płatności, który jest dla niego najbardziej akceptowalny.
Projektanci często porównują swoje projekty do niemowląt, które rodzą się w agonii i niełatwo je wypuścić. W takim przypadku należy pamiętać o powiedzeniu „Nie ten, kto hoduje – ale ten, kto wychowuje”. Jeśli proces projektowania jest jak poród i ciąża, to nadzór projektanta jest jak wychowywanie „dziecka”. Tylko poświęcając mu uwagę, cierpliwość i troskę, na którą zasługuje, uzyskamy efekt, z którego będziemy mogli być dumni.

 

(C) Natalia Mitina,
Koncepcija, Latvia